ShakingLife

voor alle werelden Amida Welcomes Chûjôhime to the Western Paradise voor Klaaske 82 Zondag 29 maart, 14.30 u. Daar zitten we dan in Singer, gerieflijk aan de koffie. Pal onder het schilderij ‘Stilleven, Intermezzo nr. 2’ van de Amerikaan William Henry Singer (1868-1943), die de naamgever van het Singer museum is. Hij was ooit, samen met zijn vrouw, daar in het Gooi neergestreken en had er zijn ruimbemeten voetstap achtergelaten. Maar wij kwamen voor de tentoonstelling over Jan Toorop. 29 maart was het begin van de zomertijd. Als je dan een afspraak hebt, weet je niet op welke klok je moet kijken… Gelukkig appte Ingrid Om 10.07u vanuit Breukelen, dat ze net in haar Panda was gestapt, om ons op te halen voor de tentoonstelling ‘ De werelden van Jan Toorop ’ in Singer Laren – en de digitale wereld is altijd bij de tijd. De Toorop van vandaag… Jan Toorop, kunsticoon rond 1900, is ‘witgewassen in de Nederlandse kunstgeschiedenis’ Merlijn Schoonenboom, 2...

Mijn eerste post ooit op het ‘ShakingLife’ blog was Shaken (1) : Shaken (1) Shaken zet je met beide benen op de grond. Met de negen contactpunten van de voet voel je je wortels in de aarde. Je bent zelf-standig – doet er niet toe waar je staat, of het nu voor je eigen venster is of in de Transsiberië Express, shaken kun je overal.” 31 december 2013 Deze post dateert al weer van zo’n dertien jaar geleden: 31 december 2013. Toen dat onlangs tot me doordrong, vond ik het tijd voor een kleine bezinning op het shaken … Sorry, even tussendoor: Ik was namelijk net wakker geworden uit een droom, waarin ik als een dolleman op m’n fiets door de stad racete, door de buurt van mijn voormalige werk aan de Bronckhorststraat in Amsterdam Centrum. Ik had niet gegeten, daar was geen tijd meer voor geweest, tussendoor dacht ik er wel aan onderweg iets te ‘scoren’, een banaan bijvoorbeeld. Ik voelde me een overlevingskunstenaar, met duizelingwekkende snelheid reed ik daar d...

Inleiding Nadat ik niet lang geleden een esoterische droom over een synagoge had, droomde ik vannacht over drie synagogen, die met elkaar verbonden waren in een soort driehoeksdiagram – waarbij beelden van mijn dagelijkse computerarbeid zich vermengden met beelden uit de alledaagse realiteit. De middelste, verbindende synagoge, doopte ik ‘synagoge van de overgang’ – naar analogie van het ‘klooster van de overgang’ uit ‘ De droom van een dwaze monnik ’ van Maarten Houtman. Deze ‘dans van synagogen’ leek me een uitdrukking te zijn van de zwaar religieus geladen toestand in het Midden Oosten – die bij velen de snaar raakt van een diep in ons verankerde religieuze opvoeding. Dit alles mede als inleiding op de onderstaande wonderbaarlijke tekst van Maarten Houtman, geschreven als convocatie voor zijn allerlaatste meditatiesessie in mei 2007, over het leven als metamorfose - waarvan de inherente actualiteit nu pas tot me doordringt. Hetzelfde Convocatie  4-daagse van 11-14 mei...

Bovenaan: Aion Studio aan het Buikslotermeerplein in Amsterdam Noord, ‘vlakbij het metrostation, bij winkelcentrum Boven 't Y’. Van de andere kant af gezien (eigen foto). Toen ik met Klaaske onlangs op het terras van ‘Roezemoes’ zat, kwam Margreet langs. Zij vertelde dat ze een goede masseuse had ontdekt, die daar op het plein een studio had – met gevolg dat ik er al snel mijn neus om de hoek stak en kennismaakte met Lise. We spraken een eerste behandeling af. Hallo, ik ben Lise! “Oorspronkelijk kom ik uit Frankrijk, en ik ben altijd al gefascineerd geweest door het wonderlijke vermogen van het lichaam om zichzelf te genezen. Vanaf jonge leeftijd heb ik een sterke band gehad met dieren, vooral paarden. Ik heb zelfs meegedaan aan springwedstrijden, waaronder de Franse kampioenschappen. Mijn eerste droom was om osteopaat voor paarden te worden, maar het leven had andere plannen voor mij.” Afbeelding vergroten door te klikken. Lise poseert in haar ...

Uit NRC Sabeth Snijders vanuit Venetië Gepubliceerd op 24 februari 2026 https://youtu.be/naP91s63cH4?is=WghOzzLxPnn8i-fu De nieuwe film van de Noorse actrice en filmmaker Mona Fastvold klinkt als een ironische stunt, schreef filmvakblad  Variety  na de première in Venetië: een musical over het leven van de vrome en kuise oprichtster van een achttiende-eeuwse religieuze sekte. Maar wie de hoogst originele biopic over de Shakers bekijkt, een christelijke groepering die haar naam kreeg door hoe ze al sidderend, dansend en zingend hun zonden bekenden en liefde voor god uitten, ziet een film die allesbehalve ironisch is. Via zang en dans wordt in  The Testament of Ann Lee  „oprecht, inventief én ontroerend” iets verteld over een opmerkelijk utopisch experiment in de Amerikaanse geschiedenis.  Als regisseur Fastvold in Venetië praat over Ann Lee (1736-1784), valt ook meteen haar bewondering op voor de vrouw die vanuit Manchester met een klein g...

Cath Pound BBC Je zou denken dat Ovidius' Metamorfosen, een eeuwenoude verzameling van de grootste Griekse mythen, vandaag de dag weinig relevantie meer heeft. Maar de verhalen over verlangen en bedrog onthullen verrassende parallellen met hedendaagse problemen, van klimaatverandering en de vluchtelingencrisis tot gendergerelateerd geweld en identiteit. Ovidius' Metamorfosen is niet zomaar een verzameling mythen en legendes – het is dé verzameling mythen en legendes. Grotendeels gebaseerd op Griekse bronnen, maar rond 8 na Christus in het Latijn geschreven, bevat het de beroemdste versies van de verhalen die we kennen, van Perseus die Medusa doodt tot de ijdele Narcissus die verliefd wordt op zijn spiegelbeeld. De verhalen over verlangen, jaloezie, list en bedrog hebben door de eeuwen heen talloze kunstenaars en schrijvers geïnspireerd – en voelen nog steeds verrassend relevant aan. "De Metamorfosen is een buitengewoon eigentijdse tekst," vertelt Fi...

Boven: Israëlische militairen op de grens met Zuid-Libanon, waar inwoners door het Israëlische leger gewaarschuwd werden te evacueren. Derk Walters, NRC Gepubliceerd op19 maart 2026 Wat Donald Trump met Iran wil, is lastig te achterhalen. Vrijwel dagelijks, en soms zelfs meerdere keren per dag, geeft de Amerikaanse president wisselende motivaties voor zijn oorlog. Daarbij vergeleken zijn de motieven van aanvalspartner Israël duidelijk. In Iran moet het regime weg. In Libanon moet Hezbollah vernietigd worden. Anders dan Trump heeft de regering-Netanyahu een coherente visie. Een analyse van de Israëlische grondslagen van beleid, in vier delen. Vergroten door te klikken. De verwoestingen die Israëlische luchtaanvallen in Beiroet veroorzaken zijn groot. Dit nooit meer’ Het hedendaagse militarisme in Israël is verbonden met de geschiedenis van het zionisme, zegt Yaron Peleg, hoogleraar moderne Hebreeuwse studies aan de Universiteit van Cambr...