Shakinglife

Foto Jan Kricke | Klik om te vergroten We zijn weer terug bij Chants, Hymns and Dances, het prachtige Gurdjieff album van Anja Lechner (cello) en Vassilis Tsabropoulos (piano) – klik hier als je nog eens na wilt lezen wat daarover in juli 2014 op dit blog geschreven stond. Deze keer shaketen we op Dance, een stuk van Tsabropoulos. Door de rigide politiek van platenmonopolist UMC is daarvan geen video meer te vinden – net zoals veel (YouTube-)video's die in dit blog verwerkt zijn inmiddels op zwart zijn gezet. Wat me toen ook al opviel is hoe spiritueel deze muziek is – muziek die de betovering heeft van een ongerepte nieuwe dag die zich aankondigt aan de nachtelijke hemel. Ze voert je weg van de vertrouwde muzikale vorm en van de herkenning, van al het routineuze wat je in je greep heeft en beklemt - je hoeft je er alleen maar voor open te stellen. Als je de kans krijgt, luister dan ook naar hun versie van Chant From a Holy Book van Gurdjieff/De Hartmann. Die kwaliteit houdt ong...

Tijdens de sessie van december 1994 vertelde Maarten Houtman deze Zen anekdote: Er was een leerling die vroeg aan meester Ikuju, een beroemde zenmeester: ‘Meester, wat is nu het hart van Zen? Wat is de kern, de laatste waarheid?’   Meester Ikuju zweeg een poos en zei daarna: ‘Aandacht.’ De monnik dacht: ja, natuurlijk: aandacht. Maar hij zei: ‘Ja, dat weet ik wel, maar wat ligt daar nu daaronder?’ Meester Ikuju zei: ‘Aandacht, aandacht.’ En toen zei de monnik: ‘Ja, maar in de Ha rt Soetra wordt gezegd dat het zwijgen ...’ ‘Ja,’ zei meester Ikuju, ‘dat is aandacht, aandacht, aandacht.' Tao-zen sessie van 16-21 december 1994 in Huissen, zaterdagmorgen   Ik moest aan deze passage denken, toen me pas iets overkwam waar je allerlei dure namen aan kunt geven, maar wat vergelijkbaar is met als je ergens op een verlaten plek op aarde plotseling onder een stralende sterrenk oepel staat. Of met de fascinatie die er kan zijn als je in de stad op een heldere avond hoog in de heme...