Shakinglife

'Diwan Of Beauty And Odd',  4-11-2016 in het Concertgebouw (foto Ingrid Bakker) In huis draaide mijn denkwerk als een 'clockwork orange' gedachten die ik eenmaal gedacht heb liggen muurvast... om eeuwig mee te gaan draaien in mijn homeplanetarium. Maar buiten gekomen bracht de zon licht in de duisternis de weidsheid van de polder opende zich 'mind blowing', mij tegemoetkomende auto's weken uit, drie op een rij. In de verte ruiste de snelweg in mijn kunstmatig gehoor elke stap die ik neerkwam dreunde door – dat was echt... fietsers suisden met een gemakkelijke pedaalslag voorbij. Om de hoek van de golfbaan begon (ik) alles los te laten – en hoor Maarten zeggen: ‘vóór alles komt het  erbij blijven ’ ...een gedacht die ik in dit leven goed vast hoop te houden. De Shake van de Week is 17th Flyways uit ‘ Diwan Of Beauty And Odd ’ van Dhafer Youssef.

Klaaske's geheime aandachtswapen - laat 'Dr. Who' Poetin het niet horen...  ‘De wereld is vol van grote lichten, maar de kleine mens bedekt dat met zijn hand.’ Rabbi Nachman  voor Casta  De maan is achter de liftschacht verdwenen, ik wacht hier terwijl zij terugkomt om dit deel van de hemel te verlichten 'k Heb even gekeken, ze is nog niet terug... welke zielen zullen haar daar aanschouwen het is een vreemde wereld, voor mij onbekend Nog even gekeken - komt zij wel terug... of is ze nu achter gindse wolken verdwenen? Kan ik wel leven zonder haar ondermaanse? JA!! Ze is weer terug! Nu kan ik verder dansen! ... te vroeg gejuicht... Eerst nog een halve bol achter de dakrand, verdween zij toen achter een donkere wolk. Dag maan.

 Voor Diana - hoe vaak zijn we elkaar al niet tegengekomen...  De haven van Hong Kong - wat ‘Wierookhaven’ betekent. “En, heb je al een nieuwe wereldreis gepland? Nu kan het nog, joh!,” zei Maarten Houtman eind 2010 tegen me, in die laatste maanden dat hij er nog was. Ik had net die grote reis met de Trans-Siberië Express achter de rug, met een trektocht door Mongolië, eindigend in Beijing - in China, het land van m'n kinderdromen... Ik liet me dat geen twee keer zeggen - hij kon het ook geen tweede keer meer zeggen, begin 2011 overleed Maarten. Ik zag het toen bijna als een heilige plicht... Zijn overlijden, dat ik van vrij nabij meemaakte, had een diepe indruk op me gemaakt - en het had een grote leegte achtergelaten...  De wijde wereld ingaan, ons schouwtoneel in dit leven, trok me meer dan ooit aan. Een half jaar later vertrok ik met het vliegtuig naar Beijing, waar m'n vorige reis geëindigd was. Er waren een paar reisgenoten in m'n Djoser groep met ...

Dezer dagen, waarin het nieuws bol staat van lhbti's, Canal Gay Pride en andere roze dingen, moest ik plotseling aan die prachtige mythe van Plato denken, die verhaalt dat in de oertijd mensen twee-aan-twee vergroeid waren – man-man, vrouw-vrouw, man-vrouw – en dat er toen een goddelijke demiurg kwam die ze met het zwaard van elkaar gescheiden heeft. Sindsdien zoeken de 'wederhelften' elkaar op in een niet-aflatende zoektocht van verlangen en verlies... Hanna Mobach,  De kom,  1978. Steengoed met veldspaat glazuur, 19x25cm Maarten Houtman, die met twee roze kinderen van wanten wist, plaatst in zijn column ‘De grote en de kleine reis’ – waar deze blauwe tegel van Hanna boven staat – seksualiteit in het licht van onze ‘grote reis’: “Er zijn maar enkele verslagen of overleveringen waarin het liefdesspel in het besef van de grote reis wordt weergegeven. Toch is deze uiterste, beslissende en dikwijls alles overheersende verhouding alleen maar in z’n volkomenheid ervaarbaar ...