ShakingLife

Zonnebloemen op, wie weet, de warmste dag van het jaar – terwijl de zomer net begonnen is. Wij koesteren hier ons veilige huis, met de driedubbele ruiten, de rolluiken en recent het elektrisch bedienbaar zonnescherm. Langzaam daalt zij neer – oranje boven! Boven ons niet meer dat zinderende asfalt, waar we dertig jaar onder gewoond hebben: W.s. ‘Hobbitstee’ zoekt zijn waterweg tussen Noord en Zuid terwijl overal om ons heen mensen van een dak boven het hoofd beroofd worden: ‘The Age of Destruction – of hadden we die al gehad? Terwijl wij hier al die tijd in vrede geleefd hebben – nou ja, wij hebben in ons allereerste begin met de tenen in het geweld gestaan, oorlogskinderen als we zijn, onuitwisbaar… Rendez-vous dans les lupins violets. En waarom het leven je gegeven is, dít leven óns gegeven is – wie zal het zeggen? Het gaat dan al gauw over de sterren – terwijl het zó dichtbij is, zó voor de hand ligt… En natuurlijk zijn er boze tongen die het je misgunnen,...

Op dit legendarische album van Anouar Brahem is geen stukje tekst te vinden - behalve in het cd-boekje, daarin staat als enige het titelgedicht van Mahmoud Darwish  [1]   Rita and the Rifle Between Rita and my eyes There is a rifle And whoever knows Rita Kneels and plays To the divinity in those honey-colored eyes And I kissed Rita When she was young And I remember how she approached And how my arm covered the loveliest of braids And I remember Rita The way a sparrow remembers its stream Ah, Rita Between us there are a million sparrows and images And many a rendezvous Fired at by a rifle Rita's name was a feast in my mouth Rita's body was a wedding in my blood And I was lost in Rita for two yearsvAnd for two years she slept on my arm And we made promises Over the most beautiful of cups And we burned in the wine of our lips And we were born again Ah, Rita! What before this rifle could have turned my eyes from yours Except a nap or two or honey-colored clouds? Once upon ...

Gemilitariseerde voedselhulp „Als iemand probeert in de rij te gaan staan, openen we het vuur vanaf een paar honderd meter afstand”, zegt een anonieme militair tegen de Israëlische krant Haaret z Auteurs Luuk Diepeveen, NRC Gepubliceerd op 27 juni 2025 om 15:38 Palestijnen rouwen om een geliefde, gedood door Israël bij een noodhulppunt van GHF (24 juni 2025).  FOTO AFP/EYAD BABA Israëlische militairen krijgen van hun oversten opdracht om op uitgehongerde Palestijnen te schieten die wachten op voedsel bij de distributiepunten van de omstreden hulporganisatie Gaza Humanitarian Foundation (GHF). Dat blijkt uit een vrijdag verschenen artikel van de Israëlische krant  Haaretz , die met meerdere Israëlische militairen hebben gesproken. „Het is een moordveld”, zegt een van de militairen tegen  Haaretz . „Waar ik was gestationeerd werden per dag tussen de een en vijf mensen gedood”. Bij de noodhulppunten van GHF zijn volgens het mensenrechtenbureau van de VN sinds de...

Brahim Aksas woont al 62 jaar zonder verblijfspapieren in Nederland. Al bijna tien jaar probeert de overheid hem weg te krijgen – zal het dit keer lukken? Auteurs Romy van der PoelAndreas Kouwenhoven Gepubliceerd in NRC op 20 juni 2025 Brahim Aksas zegt dat hij in Algerije is geboren, maar niet weet hoe en wanneer zijn ouders uit zijn leven verdwenen. Op zijn laatste dag in Nederland bestelt Brahim Aksas zijn lievelingsdrankje op zijn favoriete plek in de stad. Een Heineken van de tap, in Grand Hotel Krasnapolsky op de Dam. Ogenschijnlijk onverstoorbaar zit hij er aan een tafeltje, tussen hotelgasten met lange nepwimpers en merktassen. In zijn ene hand zijn biertje, in zijn andere een verfrommelde servet. Hij is slank, klein, 73 jaar oud, maar oogt allesbehalve timide. Hij draagt, zoals altijd, een goedzittend colbert. Daarboven een blauwgestreepte stropdas van zijn favoriete voetbalclub: Ajax. Zijn laatste dag in Nederland begon bij zijn huisarts. Brahim Aksas heeft een A4’tj...

Sigrid Kaag over haar werk voor de VN in Gaza VN-gezant Sigrid Kaag hield zich voor de VN bezig met de wederopbouw van Gaza. „Er was perspectief. Maar dat is natuurlijk helemaal vernietigd.” NRC |Lucia Admiraal, Michel Kerres, 20 juni 2025 Midden in de nacht, kwart over drie, een appje van Sigrid Kaag. „Goedemorgen...” Twintig minuten eerder heeft de Israëlische minister van Defensie Israel Katz een „special situation” afgekondigd. Het is vrijdag 13 juni en Israël voert bombardementen uit op Iran. Terwijl Israëls genocidale oorlog in Gaza onverminderd voortduurt, heeft het land zich in een nieuwe oorlog gestort, met grootschalige aanvallen op Irans nucleaire installaties en kopstukken uit politiek, leger en wetenschap. In afwachting van de reactie van Iran, spreken we Kaag de middag na de aanval op het terras van haar woning in Jeruzalem. CV Sigrid Kaag (Rijswijk, 1961) was eerder speciaal gezant in Libanon en werkte bij internationale organisaties als Unicef, UNDP e...

Journalist Rita Baroud vluchtte uit Gaza. DAGBOEK UIT GAZA Na 570 dagen geweld kon journalist Rita Baroud Gaza ontvluchten, maar in Marseille kan ze geen vreugde voelen. Ze schrijft, spreekt, vertelt verhalen. „Ik kan schreeuwen met hún stem.” Gepubliceerd in NRC op 14 juni 2025 [foto’s vergroten door te klikken] Rita Baroud  voor haar huis in Marseille. Foto Arthur Larie In de kamer, bij het raam met uitzicht op weidse groene velden, probeer ik mezelf ervan te overtuigen dat ik veilig ben. Hier is geen puin, zijn geen brokstukken, geen geluid van explosies, geen stof van de dood dat in de lucht hangt. Het veld baadt in zacht zonlicht, stil, ordelijk. Alsof het niet weet dat de wereld in brand staat. Maar ik kijk ernaar met ogen die vernietiging hebben gezien. Het groen herinnert me aan het land dat verschroeid werd, de straten die in begraafplaatsen veranderden en de huizen die op hun bewoners neerstortten zonder dat zij afscheid konden nemen. In elke stil...