Shakinglife

In Coronadagboek #6 het witte huis refereerde ik aan een concert van zanger Alim Qasimov met Michel Godard op serpent . Ik heb via Muziekweb nu hun nieuwe cd 'AWAKENING' in huis, waarin onderstaande boeiende conversatie tussen de Nederlandse filmer Frenk Scheffer en Michel Godard staat afgedrukt. Maar eerst de muziek... Michel Godard Dear Frank, after our concert in Amsterdam, you gave me very nice compliments about the music which was encouraging. Would you mind going back to that moment? Frank Scheffer When I listened to it for the first time, and then again recorded, it was as if the music was in a cocoon. I pictured Hieronymus Bosch's "The garden of Earthly Delights", where we see two people in a cocoon, creating a feeling of peace and beauty. We do not belong to any existing culture, but we create a new entity. Here 1 + 1 =3. It's a separate world. I feel that's very important today. In Western musical tradition, the idea of renewal has come to an...

Dat het leven moge stromen... zonder reflectie, remming, bedenking de taal als water door mijn handen loopt - ook niet van A naar B - doelloos zoekend naar een opening, elke fixatie meesleurend Als een dijkdoorbraak, ineens, zonder borden 'dijkdoorbraak toegestaan' of 'rechts houden' het gebéurt gewoon, zonder opgaaf van redenen zoals je geboren wordt en weer doodgaat - zo gewoon. Hooguit een herinnering blijft bestaan Hein Zeillemaker Man Kunto Maula is a Manqabat Qawwali song composed by Amir Khusro in the praise of Ali ibn Abi Talib. This song is based on a hadith, i.e. a saying of Prophet Mohammad: 'Whoever accepts me as a master, Ali is his master too.' Man Kunto Maula shaah-e-mardaaN sher-e-yazdaaN quvvat-e-parvardigaar laa fatah illaa Ali laa saif illaa zulfiqaar King of the brave, lion of God, [and] strength of God. There is no one like Ali [and] there is no sword like Zulfiqaar. *) Ali imaam-e-manasto manam Ghulaam-e-Ali hazaar jaan-e-giraamii fidaa...

Voordat we ons weer naar het dorp aan de rivier begeven, verkeren we als contrast even in een heel andere wereld... We waren in dat witte huis langs de Hollandse IJssel wel in een bizarre omgeving terecht gekomen... Ik hoorde als kind met verbazing de verhalen aan over de religieuze waanzin, die zich daar binnen het oudgereformeerde wereldje afspeelde. Zo was er de dikke juffrouw Rolloos, van het snoepwinkeltje onderaan de dijk, die de boel bij elkaar had geschreeuwd omdat ze niet 'uitverkoren' was en dus in de hel zou komen. Mijn ouders deugden ook al niet, we werden nagekeken als we op zondag op de fiets naar de kerk in Ouderkerk a/d IJssel gingen, dat deed je niet - maar we  gingen naar de kerk  notabene... Maar het raarste verhaal dat ik hoorde betrof de stoet van in stemmig zwart geklede kerkgangers, die elke zondag bij ons over de fabriek trok, op weg naar een roeibootje, omdat het 'zondig' was om met het pontje te gaan, dan moest je immers iemand voor je late...