Shakinglife

Jij bent mijn vernauwing, de zeef waar mijn wereld doorheen valt, mijn bril van een zonnige kijk maar telkens is er dat nabeeld, mijn tunnelvisie van de herinnering, mijn angst voor het onvoltooid leven kon ik lachen met de dikbuikige Boeddha, huilen om mijn Verzegelde Tijd, verwachten wat het leven in petto heeft... De  shake v/d week  is al eens langs geweest:  Tarkovsky kwartet - betoverende beelden  - het blijft zielssnijdende muziek. Wie weet of ik in Eye Tarkovsky nog eens aan ga kijken...

Huisje 20 - Klaaske op de bank Terwijl het vuur regent in de wereld om ons heen: de Amsterdamse drama's – in de burgermeesterswoning, die laffe maffia aanslag – de Saoedische olievelden die in brand staan, branden in de Amazone en op Borneo..., zitten Klaaske en ik hier op ons vakantiepark, diep verscholen in het konijnenhol van huisje 20 – de langorige buren dartelen on ons heen, verder zie je niemand. Ja, wij zagen hier verleden week boven het Zuidlaardermeer ook een ‘ vuurregen ’, maar die was meer kosmisch van aard... Ik nam elke dag een foto van het meer, het was verbluffend hoe het licht, de lucht, de stemmingen, wisselden. Toch denk je wel eens: alweer dat meer... Maar niet die bewuste dag, donderdag 12 september, toen muteerde de hele wereld. Inclusief het meer. Maar aan deze foto, een half uur later genomen, zie je dat niet meer ... alweer dat Zuidlaardermeer... Donderdag 12 september Onze veertiendaagse sessie hier zit er nu bijna op. In de ‘ Jezelf een kans geven tot inz...

 Voor Klaaske   , met wie ik het allemaal mocht aanschouwen... Het Zuidlaardermeer, donderdag 12 september Donderdag rond 3 uur besloten Klaaske en ik onszelf te trakteren op koffie met appeltaart in Paviljoen De Bloemert aan het Zuidlaardermeer, vlak bij ons om de hoek. We kozen een tafeltje met uitzicht op het haventje, waarachter het meer ligt. Terwijl we daar zo naast elkaar zaten, was er in de lucht plotseling een grote groen-blauwe vlam, die met grote snelheid voortbewoog. 'Een vuurpijl' was ons eerste gedachte - tot het verschijnsel even zo snel weer hoog achter de wolken verdween, ons in grote verwondering achterlatend. Het had misschien één of twee seconden geduurd. Hoewel we het dus direct 'thuis' probeerden te brengen, had het fenomeen de indruk achtergelaten van iets wat buiten alle kaders viel, een flits vanuit een andere, onaardse orde, die al onze wetten, al ons weten trotseerde. Later lazen we op nu.nl dat het een grote meteoriet geweest moest zijn, met ...