ShakingLife

Emilie heeft me donderdag aan het werk gezet. We zijn dwars door Noord gelopen voor een lunch bij het pas geopende Lowlander Botanical Bar & Restaurant aan het IJ – waar vroeger Café-Restaurant Stork zat. Nadat ze haar e-bike in mijn kelderbox had geparkeerd, vertrokken we met gezwinde spoed naar onze bestemming. Omdat mijn oriëntatie onder niveau is, zelfs in de eigen buurt, startte ik ‘Kaarten’ op mijn iPhone en gaf het adres ‘Gedempt Hamerkanaal 201’ op. De robotstem verwees ons naar het Baanakkerspad – dat, volgens Parken en plantsoenen in Amsterdam “al op 30 oktober 1963 haar naam kreeg met een vernoeming naar natuurgebied De Baanakkers in het Wormer- en Jisperveld. De naam van het pad geldt voor alle paden in het Baanakkerspark – een groenstrook die door het hele oostelijke deel van Noord loopt.” En als Hans en Grietje verdwenen ze toen in de groenstrook.. Het eerste wat we zagen was de Broekhuijsen-Leewis Schooltuin aan het J.H. van Heekpad. Er waren hele sc...

Juni is weer de tijd van de kikkerkoren in het ‘helofytenveld’ van het Amsterdamse Waterleidingbedrijf, dat grenst aan de Elpermeer. Mé´ér leven heb je nog nooit gehoord... Het onbesmuikte geluid van die vele kelen, samengebald in één intense expressie – vandaar dat ‘kikkerkoor’ dus. Dat uitbundige leven, dat doet me onwillekeurig denken aan mijn oude shake-vriendin Erna Heijligers – die haar borstkanker bewust niet had laten behandelen. Het shaken dat ze al jaren beoefende, in de lijn van de Balinese energy master Ratu Bagus, heette een preventieve werking te hebben voor allerlei kwalen. Maar genezen, als je al ziek bént, is dat een heel ander hoofdstuk.. Toen ze ten dode opgeschreven bleek te zijn, wilde ze nog zó graag leven . Oh, my God... Erna Heijligers, je naam worde geheiligd... Het is nu inmiddels vroeg in de morgen, in de verte zijn nog steeds flarden van de kikkergesprekken te horen. Een overweldigende natuur als deze lijkt het eeuwige leven te hebben ... tenzi...

Zij die de steppen van Eurazië bewonen: Oezbekistanen, Kazachstanen, Tajikistanen – keine Ahnung ob es noch ähnliche Ahnen gibt – zij allen kunnen zich dat niet voorstellen... ... om met je familie aan een sloot te eten, met kwakende kikkers onderin de soep en in het kroos de spetterende eenden. Voor ons is dat geen leven, zeggen zij, om te eten met slootwater aan je tenen ... ... wij planten een tent op het step, wij rijgen een schaap aan het spit en we roosteren die boven het vuur, dát is pas eten samen met je familie… Ik koos bij het Schoolhuis voor een Caesar salade – mét spek, want een echte vegetariër ben ik niet – al was het maar om me tegen de heren te verweren, om ze te kunnen zeggen: kijk, ik eet als een konij n... Was getekend, Hein. Klokslag twaalf uur rijdt de rode Volkswagen Up! van Green Wheels voor op de Elpermeer, met mijn broer Meino en schoonzus Josje Pollmann achter het stuur. Ze kwamen Klaaske en mij ophalen voor een etentje ter gelegenhe...