Shakinglife

Amstelkerk, maandagavond 25 juni om 20.00u [klik om te vergroten] De Amstelkerk - een houten noodkerk, annex 'preekschuur', uit de 17e eeuw, waarvan het verhaal gaat dat Napoleon er zijn paard stalde - was tot 1985 het domein van de Studentenekklesia en zijn pastor  Huub Oosterhuis . In de glazen panelen op de verdieping staan gedichten gegraveerd, of die van hem zijn weet ik niet. Ik fietste er afgelopen maandag - daags na de Turkse verkiezingen - heen voor ‘Ode to Istanbul’, een concert in het kader van het ' Oriental Landscape Festival ',  een van oorsprong Syrisch initiatief dat met organisatoren en al naar Nederland 'verhuisde'. Het festival geeft ook een duidelijk politieke boodschap af: bij het optreden van het New European Ensemble na de pauze zou een videokunstwerk op wanden en plafond van de kerk geprojecteerd worden, 'Oriental Time' geheten, over de door IS verwoeste Syrische stad Palmyra. Maar ik hield het na de pauze voor gezien.     Met de ...

Afgelopen woensdag, op weg naar onze 'huiskamerzen' in de stad - we moesten alleen nog ergens in de buurt iemand ophalen - reed ik ons woonerf af over de verkeersdrempel met kruisend voetpad én fietspad, om de weg op te rijden. Ik doe dat al twintig jaar, en dan weet je: eerst links en rechts op het voetpad kijken, dan links en rechts op het fietspad, en dan nog links en rechts op de weg. Het houdt je nek soepel... Maar die zomeravond, rond half zeven - het was nog volop licht - ging er iets mis. In mijn ongeduld, waarvan in mijn hele gedrag een spoortje aanwezig is, een minuscule trekking van het oog of van een spier - al dat opgezouten ongeduld, haast, ondanks mezelf die het zogenaamd beter weet - ontlaadde zich in dat ene moment dat ik het naliet, na een 'scan' van de weg, nog één keer een blik op het fietspad te werpen wat daarvóór ligt. In één flits kwam dat hele verleden samen in dat ene moment: ik hoorde een klap, zag een fietser door de lucht tollen en onder z...