Shakinglife

  Voor Emilie  Hanna Mobach, Elzenkatjes, 1982 Porselein, pigmenten en veldspaat glazuur; roestvrijstalen plaat; 40x42cm Toen ik, na jaren in een steeds dikker wordende mist geleefd te hebben, zo rond m'n 65e voor het eerst een gehoorapparaat droeg, was het grootse wonder wat ik beleefde ... het zingen van de vogels. Wat had ik hun boodschappen gemist – die kleine gevederde vrienden, die altijd m'n lust en m'n leven waren... Ik heb het verhaal afgelopen maart nog verteld in Meester Okada, de ontmythologisering van de Lotus-zit , over dat eerste Tao-zen weekend dat ik meemaakte in Casa Carmeli in Vogelenzang (!): Ik zat daar maar op m'n bankje op m'n adem te letten... Ik vond het maar niks en vroeg Maarten Houtman na afloop “of ik dan niet meer naar het zingen van de vogels mocht luisteren...” En nu ik sinds een half jaar geavanceerde techniek in m'n oren heb, geniet ik des te meer... Muziek hoeft voor mij ook niet méér te zijn dan het conce...

..... , laat mij niet als een balletje heen en weer ketsen tussen al het nieuws – ook al staat Uw Huis in brand – en mijn bezigheden hier beneden, de gewone dingen. Het is aan mij hoe ik verder wil gaan met mijn leven. Noem het de zelfbetrokkenheid van de ‘mediterende’ – die praat liever niet over god, mijdt zijn naam. Alleen als mijn eigen huis, ziel, in brand staat weet ik het ‘padloze pad’ weer te vinden, met gemak – ook al sta ik niet op Pont Neuf prevelend te bidden – als vlammen niet te hoog gaan, water tot aan de mond. Dat brengt je weer buiten, terug bij goed- en afkeuring bij belofte en schuld, bij ben ik ‘geliked’ op Facebook. Ach Heer, laat ook maar, laat mij toch maar k(l)etsen, Gij hebt uw handen meer dan vol aan uw eigen huis – vol met vunze bisschoppen en naïeve koorknapen. Daar kunnen mijn zorgen niet bij, noch mijn zonden. Ik zorg wel voor mezelf – zonder hoogmoedig te zijn, zonder u te vergeten, want U mag er ook zijn, net als Hein Met  de sha...

   Voor Maarten en Hanna   ‘Het blauwe boekje’ Op de dag van de huidige Toespraak v/d maand, ‘ Wat ik erover zeg, is het niet ’, werd ik veertig. We hadden inmiddels twee jaar bij Maarten ‘gezeten’. Van die sessies in Eefde zullen mij altijd de ritjes bijblijven die ik met Maarten maakte naar de biowinkel in Zutphen, om met onze inkopen de gaarkeuken van ‘Het Spijk’ te compenseren – ieder mocht zijn wensen kenbaar maken: rijstbeschuit, kruidenthee, muesli enz. Ik vond die trip met hem veel spannender dan het zitten... In diezelfde tijd woonde ik in Meditatiecentrum ‘de Kosmos’ een weekend met Thich Nhat Hanh bij. Daar bleek ook Maarten's ex-vrouw aanwezig te zijn – ik had daar wel een beetje moeite mee... Niet lang daarna gaf Maarten te kennen dat hij, samen met zijn huidige vrouw Hanna Mobach, bij ons op de boot langs wilde komen.
 Hanna bleek jong en vol leven, bijna meer mijn eigen leeftijd dan die van Maarten. Ik vond haar direct aardig, maar merkte ook de inwend...

    Voor alle mensen die we tegenkwamen op ons pad   Hanna Mobach, Ruimtevaarder Na onze kennismaking met een Vedanta-yogi in een heuse Waterlandse ashram, en met een Jñāna-yogi in een theosofisch centrum in Oostenrijk, was de tijd gekomen om onze eigen spirituele horizon te verkennen... De goden waren ons welgezind: de ligplaats van onze woonboot bevond zich precies om de hoek van Meditatiecentrum ‘De Kosmos’, de toenmalige broedplaats van het alternatieve circuit. Die atmosfeer konden we op onze nederige locatie als het ware inademen. We gingen erheen voor boodschappen in de inpandige biologische winkel en aten regelmatig in het restaurant. Toen we daar in de herfst van 1981 Maarten Houtman tegenkwamen, leken we onze bestemming gevonden te hebben. Maar eerst was er nog een intermezzo met een yoga leraar, die Iyengar yoga beoefende. Yoga was toen inmiddels ‘normaal’, maar voor ons was het een nieuwe, vreemde wereld, waarin je werd geleerd houdingen aan te nemen – ‘a...