Shakinglife

Ghazal,  The Rain Eternity... Adembenemende geïmproviseerde muziek tijdens een live recital van Ghazal  op 28 mei 2001 in Bern, Zwitserland. Ik kan het niet beter in woorden vatten dan deze recensie van Songlines het doet: “Het ensemble Ghazal is een inspirerend samengaan van Perzische en Indiase elementen, in handen van de Iraanse Kamancheh speler Kayhan Kalhor en sitar speler Shujaat Kahn . Sandeep Das staat ze bij op tabla. Er ligt een werkelijk historische perspectief aan deze ontmoeting van culturen ten grondslag, aangezien Hindoestaanse muziek tijdens de Mogol periode onder een sterke Perzische invloed kwam te staan en de tradities verschillende modi en stemmingen delen, die in deze opname onderzocht worden. Maar dat hoef je allemaal niet te weten om te kunnen genieten van de muziek. Het is het kunstenaarschap en de persoonlijkheid van de spelers die het zo verleidelijk maakt: de contrasterende texturen van de pezige Kamancheh en het sprankelende gerinkel van de sita...

Zen-vriendin Lene Gravesen wees me naar aanleiding van het item 'Soefi's en Derwisjes' op http://befriendinglife.com waarop blogger Tesa een magnifiek artikel over shaken publiceerde: The Ecstasy of Shaking. Nadat ik het gelezen had, ben ik gelijk begonnen het te vertalen, ook om het contact met de tekst niet kwijt te raken en me er nog meer in in te voelen. Het leek me geweldig het stuk in vertaling op dit blog te zetten. Ik stuurde Tesa Silvestre – zoals ze bleek te heten – een mailtje om haar goedkeuring te vragen ... en hoorde niets meer. Nadere inspectie van haar vier websites (!), leerde me dat daar sinds februari 2014 niets meer gebeurd is. Nu weten we wel dat er in de 'www space'   heel veel ruimtepuin rondcirkelt. Maar bij Tesa's blog had ik een ander gevoel, meer van zo'n verlaten dorpje op het Franse platteland, waar je de geest van les villageois nog kunt voelen. Aan een muur hangt een oude bus van La Poste.  Maar je weet dat als je daar je brie...

De nieuwe header van het Shaking Zen blog laat het duidelijk zien: het draait bij shaken allemaal om de voeten – ook  letterlijk, zoals bij de derwishes die de video  Sufi  Dialogue  opsieren. De muziek is van de Egyptische componist Soliman Gamil (waarop we woensdag in de huiskamergroep geshaked hebben). De opname is onderdeel van een fantastische verzameling Noord-Afrikaanse muziek, die verscheen onder de titel Desert Blues. Er zijn in totaal drie dubbel-cd's van, die luisteren naar de illustere namen Ambiances Du Sahara, Rêves d'Oasis en  Entre Dunes et Savanes. Op een muziek-website stond deze aanbeveling voor  Rêves d'Oasis  (waar  Sufi  Dialogue onderdeel van is): De dubbel-cd laat de rustige kant van de muzikale kosmos Afrika horen, met prachtige zang, vol verdriet en vreugde: nummers als golven in de nacht, muziek die onze ziel raakt en ons geneest, zoals de Toearegs geloven. De kleuren en de sfeer van de muziek ...