Posts

Posts uit november, 2020 tonen

De tijd stond even stil in de Huiskamergroep...

Afbeelding
Het ‘zithoekje’ van de Huiskamergroep, 19 april 2019 Deze blog is meer dan tien jaar gekoppeld geweest aan het bestaan van de ‘Huiskamergroep’ – een kleinschalige meditatiegroep in de lijn van het Tao-zen van Maarten Houtman – waarvoor we onderdak vonden in De Pijp, niet ver van het gelijknamige metrostation. Het ‘shaken’ op muziek was in de Huiskamergroep een vast onderdeel van het programma, als bewegingselement tussen twee periode's van het stille zitten – waar ‘meditatie’ steevast mee geassocieerd wordt: “Ga maar zitten,” wordt er in het klassieke Zen-onderricht gezegd, met een ondertoon van ‘dan komt alles goed’... In het onderricht van Maarten Houtman kreeg het z.g. ‘lichaamswerk’ een centrale plaats. Maarten placht het lichaam aan te duiden als ‘de verbinding met het Onnoembare’ – een opening naar het onbekende. Dat is vaak een schok voor mensen die het meer ‘in de geest’ plachten te zoeken – diezelfde geest, die ons als kettingdenkers juist op de plek houdt, in ee...

Nagekomen vakantiepost

Afbeelding
Azam Ali zingt Hildegard von Bingen 1a. O Euchari, in leta via ambulasti ubi cum Filio Dei mansisti, illum tangendo et miracula eius que fecit videndo.   1b. Tu eum perfecte amasti cum sodales tui exterriti erant, pro eo quod homines erant, nec possibilitatem habebant bona perfecte intueri.   2a. Tu autem in ardenti amore plene caritatis illum amplexus es, cum manipulos preceptorum eius ad te collegisti.   2b. O Euchari, valde beatus fuisti cum Verbum Dei te in igne columbe imbuit, ubi tu quasi aurora illuminatus es, et sic fundamentum ecclesie edificasti.   3a. Et in pectore tuo choruscat dies in quo tria tabernacula supra marmoream columpnam stant in civitate Dei.   3b. Per os tuum Ecclesia ruminat vetus et novum vinum, videlicet poculum sanctitatis.   4a. Sed et in tua doctrina Ecclesia effecta est racionalis, ita quod supra montes clamavit ut colles et ligna se declinarent ac mamillas illius sugerent.   4b. Nunc in tua clara voce Filium Dei...

Ich hebe meine Augen auf zu den Bergen, von welchen mir Hilffe kommt

Afbeelding
Zomer 1958 reed ik met schoolvriendje J.P. naar Zwitserland, in een grote Amerikaanse slee-met-chauffeur. Onderweg deden we nog wat toeristische bestemmingen aan, zoals de historische stadjes DinkelsbΓΌhl en RΓΌdesheim in Beieren, die geheel ongeschonden uit de Tweede wereldoorlog waren gekomen – zoals ze begin 17e eeuw gespaard waren gebleven voor de verwoestingen van de 30-jarige oorlog. Ze vormden een wonder van bouwkunst en menselijke civilisatie, we keken onze ogen uit... Daarna klommen we weer in de Dodge – een wonder op wielen – die door de chauffeur, de heer Janssen, behendig door Duitsland werd gelaveerd – al schold hij zo nu en dan op een verkeersdeelnemer: ‘Aan de kant, anders zwiep in je in de kartoffels!’ (de oorlog lag nog pas vlak achter ons...). Maar verder was hij een heer – mΓ©t uniform en pet, zoals dat in zijn functie van hem verwacht werd. De gigantische Dodge-met-vinnen (zie foto) was de dienstauto van de vader van J.P., die president-directeur van een groo...