Shakinglife

Toen ik deze video van het New Silk Road Project zag langskomen, dacht ik aan een nieuwe productie van het Silk Road Ensemble van Yo Yo Ma. Maar dat bleek niet het geval. Als je ‘New Silk Road Project’ googelt, staat je scherm plotseling bol met informatie over het ambitieuze Chinese megaproject, dat die Aziatische wereld mobiliseert in het belang van de expansie van China – daarbij slim inspelend op de romantische waas die rond de oude Zijde Route hangt... Maar dit Silk Road Project gaat niet over Yo Yo Ma en ook niet over Chinese dromen van grootsheid, het blijkt de licht ironische naam van een ensemble musici uit Centraal Azië en omstreken, die laten horen tot welk een fenomenale expressie samensmelting van culturen kan voeren als het muziek betreft... Het ensemble bestaat uit twee Kazachstaanse vrouwen en drie mannelijke collega's uit respectievelijk China, Azerbeidzjan en Polen. Hier enige uitleg bij de artiesten en de instrumenten, in volgorde van opkomst: Raushan Orozbaeva ...

Shake v/d week   is Ghoonghat Ohle Na Luk Sajna , gezongen door Abida Parveen , 'Queen of Sufi music'. Ik sla Wikipedia er maar op na: Abida Parveen  is referred as one of the world's greatest mystic singers. She is reportedly among the highest paid singers in Pakistan. She sings mainly (!) Ghazals, Thumri, Khyal, Qawwali, Raga, Sufi rock, Classical, Semi-classical music, and her forte, Kafis, a solo genre accompanied by percussion and harmonium, using a repertoire of songs by Sufi poets. Parveen sings in Urdu, Sindhi, Saraiki, Punjabi, Arabic and Persian. – Ghonghat ohley na luk sajna Main mushtaq dedar de haan Hide not behind the veil, my love, I long to have a glimpse of you. Terey bajh dewani hoi Tokaan kardey luk sbhoi Jeker yaar karey diljoi Taan faryaad pukaar de haan Without my love, I feel like mad, People around me laugh at me. He should come and cheer me up, This alone remains my plea, – Ghonghat ohley na luk sajna Main mushtaq dedar de haan Hide not behind th...

“Want we komen er natuurlijk niet omheen: volledig aanwezig zijn betekent leeg zijn. Als je niet leeg bent, kun je niet aanwezig zijn, dan ben je opgedeeld, opgenomen in al datgene wat in je leven al gebeurd is. En dat betekent dat er eigenlijk geen plek is voor dat wat zich nu voordoet.”  Maarten Houtman, Jezelf ontdekken in de dialoog , Sterrelaangroep, 10 sept. 1988 Album van het Gurdjieff Ensemble met werk van de Armeense componist Komitas Er waren in mijn jeugd maar weinig momenten dat een inbreng vanuit de religieuze hoek mij raakte. Op het Lyceum was er zo'n moment, toen er een boek op het programma stond dat Als ziende de Onzienlijke heette. Maar het was niet zozeer het boek zelf - ik weet niet eens of ik het wel gelezen heb - als de titel die me aansprak. Later overkwam me iets vergelijkbaars toen ik in de film The Chosen dat liedje ‘The Sound of Silence’ hoorde. Er was natuurlijk de voordracht van Simon en Garfunkel, maar het was vooral refrein dat me raakte,...

Omdat onze ziel niet kwantificeerbaar is
 staat zij niet als streepjescode in ons paspoort– ons bewijs van wie we zijn, onze identiteit. Met in je hand dit testimonium paupertatis – Latijn voor ‘gereduceerd tot letter in de wet’ – wacht je je beurt af… en liet hem voorbijgaan… … daar sta je dan temidden van het gewoel, de rug naar Aankomst, het gezicht naar Vertrek, een transit reiziger die zijn richting kwijt is. En je vraagt je af: wie ben ik nu wérkelijk, waar kom ik vandaan en waar ga ik naartoe – of besta ik alleen tussen aankomst en vertrek? Zo begint de reis waarvan niemand je vertelde en die allang niet meer op Facebook stond, your journey through the gates of heaven.