De overtocht naar Fudaraku
Voor Casta Amida Welcomes Chûjôhime to the Western Paradise Ben je langs de laatste wachtpost gekomen dan is daar, haast ongemerkt, een niemandsland - niemand bezit het, niemand claimt het, het is er vreedzaam, een ruimte zonder eind. Dat is het land waar de Amitabha monniken, te water gelaten in hun gammele bootjes, naar op weg waren, in het volle vertrouwen de eilanden van het Westelijk Paradijs te bereiken - ze gingen voorbij de einder een gewisse dood tegemoet. Ze dachten, zo uitvarend naar het eiland Fudaraku, het Zuivere Land van Boeddha Avalokitesvara te kunnen bereiken, om vóór hun dood de levende Boeddha nog eenmaal te spreken -een heel leven samengebald in één moment, in één recitatie: 'Boeddha Amitabha, Boeddha Amitabha, Boeddha Amida,' aan een ketting van woorden stegen ze op naar het Paradijs. De hamerslagen waarmee de kist op het dek was gespijkerd klonken nog na, terwijl de monnik, daar veilig in opgesloten,...