Shakinglife

Zoals ik al eerder beschreven heb, belandde ik met mijn familie na de oorlog op een betonfabriek aan de oever van de Hollandse IJssel. Het ‘witte huis’ in Krimpen, met Hein en Meino op de voorgrond (± 1946) Met de onderstaande foto op zak, ging ik vandaag op pad naar Capelle a/d IJsel, aan de andere kant van de rivier, om een bezoekje te brengen aan Alie - die mijn moeders hulp in de huishouding werd toen we daar in dat witte huis kwamen te wonen. Mijn moeder was dol op Alie, alsof ze een dochter was - Alie ging zelfs een keer mee op vakantie naar Burgh-Haamstede om op de kinderen te passen. Maar ook nadat we in 1954 uit Krimpen naar Nijmegen vertrokken, bleef mijn moeder contact met haar houden. Alie heeft haar nog een weekje geholpen toen ze, na mijn vaders overlijden, in 1976 een huis in Bussum betrok. Joyce, een kleindochter van Alie - die nu 91 is - kwam mij via het web op het spoor, het was achtenzestig jaar geleden dat ik haar gezien had. We kregen elkaar eerst aan de telef...

Zie ook het menu 'JOURNEY TO CALIFORNIA' onderaan Toen ik in juni 2004 door Californië trok, de grote steden San Diego en San Francisco achter me gelaten had en in m'n wijnrode Ford Focus het binnenland introk - op weg naar de reusachtige 'Redwoods' - was het eerste wat me opviel de ongelofelijke droogte die ik tegenkwam. Ik zag een totaal verdord land... Ik schrok, ik had dit absoluut niet verwacht, Californië had voor mij voor citrusvruchten en wijn gestaan. Wat ik hier zag was een totaal andere wereld, het voelde niet goed... Klik op de afbeeldingen om ze te vergroten Beeld van de droogte in Central Valley. Bakersfield, Californië, 2004 Ik was dan ook heel blij dat ik een wegrestaurant tegenkwam waarlangs een beekje stroomde, dat uitmondde in een meertje met watervogels. Een groter contrast was nauwelijks denkbaar...  Californië ... qua oppervlakte groter dan Duitsland, met veertig miljoen inwoners de volkrijkste staat van de Ver...

Hanna Mobach heeft me er eindeloos over doorgezaagd: "Ga toch eens wat met je handen doen, ga eens met klei werken, je zit altijd maar achter je computer." Maar, eerlijk gezegd, daar zat zij wel regelmatig bij... Zeker in de tijd dat we samen aan haar website hannamobach.nl werkten. Later maakte ze daar dit sche(r)tsje van: Hanna Mobach, Op computerles bij Hein Inmiddels was ik dat hele idee van een 'kleiende Hein' al bijna vergeten... ... Totdat ik afgelopen juli een mailtje van Emilie ontving dat ze zich opgegeven had voor een workshop 'Werken met klei'  in de buurt van haar vakantieverblijf. En ze vroeg of het misschien ook iets voor mij was: "Je hebt veel op je hart en het komt er voornamelijk online uit. Dat heeft voor- en nadelen. Zo’n dag met je handen in de klei schept misschien wat evenwicht" Dat kwam me dus bekend voor... Anderzijds, misschien was dit dan wel hét moment ... ik doe het! Op 18 juli was het zover, wij meldden ons om ½10 bij E...