Shakinglife

Het werk van Moeder Meera tijdens een darshan Afgelopen week bezocht ik in Voorschoten een darshan van Moeder Meera. Voor wie haar niet kent: het 'mission statement' van deze Indiase heilige luidt: „Het doel van mijn werk is het naar beneden roepen van het Licht van Paramatman en het helpen van mensen. Daarvoor kwam ik – om jullie harten te openen voor het Licht.” Moeder Meera is voor Klaaske en mij een oude liefde. Door een samenloop van omstandigheden streek zij ooit neer in het Duitse Westerwald, in de omgeving van de stad Limburg. Daar hebben wij hebben haar vele malen bezocht, eerst in het plaatsje Thalheim, later in de Schaumburg, nabij Balduinstein a/d Lahn. De laatste jaren leek de liefde wat bekoeld – tot ik de tip kreeg dat de berg nu naar Mohammed komt en zij met haar darshan ook Nederland aandoet. Mijn lijfboek Ka – de geniale hervertelling van Roberto Calasso van de Indiase mythologie en heilige geschriften – leerde mij dat darshana 'visioen...

Rond Kerst hadden we een kleine reünie in het huis van een Iraanse oud-collega in IJburg. Ik gaf hem het zelf samengestelde plaatje 'Kayhan Kalhor Along the Silk Road' cadeau, met muziek van de Perzische kamancheh virtuoos. Hij keek er wat vlak naar en zei: "Ja, die man ken ik." Sinds de VPRO-documentaire 'Onze man in Teheran' van Thomas Erdbrink, begrijp ik inmiddels iets beter hoe gecompliceerd de verhoudingen in dat land liggen, dus ongetwijfeld ook in de muziek. Daar is welhaast ieder leven een politiek statement. Toen vroeg mijn gastheer - een groot liefhebber van Westerse klassieke muziek: "Ken je muziek uit Azerbeidzjan?" Ik moest stevig nadenken, over de locatie en andere hoedanigheden van het land, en wist 'Het ligt langs de zijde-route'. Ik herinnerde me ook dat mijn collega over zijn afkomst eens gezegd had, dat de aardrijkskundige grenzen in die contreien soms bevolkingsgroepen en taalgebieden willekeurig doorsnijden. Ik was beni...

"The rush and pressure of modern life are a form, perhaps the most common form, of innate violence. To allow oneself to be carried away by a multitude of conflicting concerns, to surrender to too many demands, to commit oneself to too many projects, to want to help everyone in everything is to succumb to violence. More than that, it is cooperation with violence. The frenzy of the activist neutralizes his work for peace. It destroys his own inner capacity for peace. It destroys the fruitfulness of his own work because it kills the root of inner wisdom which makes work fruitful." Thoma Merton: Conjectures of a Guilty Bystander , p. 81 Ik voelde me plotseling begrepen in mijn worsteling van de laatste tijd, toen Klaaske dit citaat van Thomas Merton voor me opspitte uit de sociale media. Bladerend in zijn boek vond ik nog een andere passage die me erg blij maakte, waar hij het heeft over de 'praising universe' van het Oude Testament en de psalmen, "of which man is ...