Shakinglife

Le Train Bleu , een Wijzen-uit-het-Oosters liedje van de Libanese  oud speler en componist Rabih Abou-Khalil, in een filmpje met - uiteraard - veel woestijn én fraaie portretstudies van kamelen. Speciaal voor deze Kerstnacht. Maar daar hoort natuurlijk ook iets stichtelijks bij, zo van ‘Alle Menschen werden Brüder’ of het ‘fraternité’ van de Franse Republiek - waar Bas Heijne zo pas nog een beschouwing aan wijdde in de NRC. Mijn keuze is, uit Meditaties van J.Krishnamurti, no. 47: “Zodra je de basis hebt gelegd van deugdzaamheid, wat orde in relaties betekent, ontstaat die vorm van liefde en sterven die alle leven omvat. Dan wordt de geest buitengewoon stil; van nature  stil en niet door onderdrukking, discipline en dwang. Het is een stilte die oneindig rijk is. Elk woord, elke beschrijving is verder nutteloos. De geest vraagt niet langer naar het absolute; het heeft geen zin, want in die stilte is dat wat is. De totaliteit daarvan is de gelukzaligheid van meditatie.” Als eige...

Als het zingt vanbinnen weet je dat alles goed is dat er nog steeds een god is die liefdevol over ons waakt dat je geliefde in diepe slaap is. Het is de stilte die rondzingt met de stem van oneindigheid het ruisen van de sterrenstelsels - eerst is er het pure gewaarzijn dan komt het waarnemen erbij. Als de dag valt de verdoolde zielen een schim die onder bij de lift staat een man probeert met je te praten jij die nog in bed ligt, weer buiten een snuiter met rugzakje en phone. De wereld lijkt zo intens verlaten met kerstlichtjes rond de balkons de boom in de hal met de kaarten - de mijne heb ik er maar bij gestopt als deelnemer tegen wil en dank. [klik om te vergroten] Brandt Brauer Frick - Miami Theme, feat. Erika Janunger |  sHAKE v/d week

sHAKE v/d week,  met dank aan Aloys: Juli 1966 stapten Klaaske en ik met twee uitpuilende linnen rugzakken en een heleboel plastic tasjes op de trein naar Griekenland, voor een huwelijksreis van 1½ maand. We hadden het plan onze klassieke opleiding daar te verzilveren, we konden toen nog niet bevroeden welk hachelijk avontuur ons te wachten zou staan... Na achtenveertig uur in de trein, diagonaalsgewijs door Europa, kwamen we dan uiteindelijk in Αθήνα aan en zochten daar ons hotel op in hartje Centrum, vlak om de hoek van het Omonia Plein. Het was 40° in de schaduw. Ik nam aan dat de temperatuur bij het land hoorde en niets belette mij direct de Akropolis op te stormen, die we vlak boven ons zagen liggen. Arme Klaaske kwam puffend en zwetend - hoewel, dat kón ze juist niet... - achter me aan... Vijf dagen later waren we, op weg naar de Peloponnesos, via de haven van Piraeus op het eilandje Moni beland, 10 minuten varen van Aegina. Maar precies in die schijnbare comfort zone ontd...

Zes panorama's van Texel   ... je kunt er allicht 3'34" aan besteden, ondertussen luisterend naar Kristjan Randalu  [ trailer van ECM Records ] [ klik op de afbeelding om te vergroten ] Dag lieve Klaaske jij die al zoveel jaren mijn focus, mijn alibi, mijn vanzelfsprekende aanwezigheid bent en ik ben nergens te zien als hooguit een schaduw, een hand voor de camera een brandpunt van aandacht - Je kijkt achter de koffie wat er in de verte voorbijkomt, een vlam in de avondgloed een wereld die voorbijgaat terwijl ik de ruimte krom het laatste licht vang de leegte vul heen en weer ga van jou naar de einder. Panorama's van Texel in wijds perspectief omdat de wereld zo klein is jij hier bent én daar bent ik alleen maar naar jou kijk from here to eternity dag lieve Klaaske ik van jou Binnen bij Echte Bakker Timmer, Den Burgh, Texel. Klaaske met rode das bij ondergaande zon. Wei met schapen en een fietspad dat gewoon rechtdoor loopt... Binnen bij het Torenrestaurant, met uitzi...