ShakingLife

27.000 lichtjaar verderop Sagittarius A*, ook wel bekend als Sgr A*, is een superzwaar zwart gat en een radiobron in het centrum van de Melkweg. Het object bevindt zich in de samengestelde radiobron Sagittarius A op 26.673 lichtjaar van de Zon. Het bevat 4,15 miljoen zonsmassa's in een gebied met een radius van minder dan 6,25 lichtuur. Ontdekt: 13 februari 1974. (Wikipedia) Twee jaar geleden haalde hij voorpagina’s van kranten wereldwijd: het gigantische zwarte gat in het centrum van de Melkweg, Sagittarius A* (Sgr A*), vastgelegd door een netwerk van radiotelescopen. Nu hebben diezelfde telescopen indirect een opname gemaakt van de magnetische velden rondom Sgr A*, een object waarvan de zwaartekracht zo sterk is, dat alles wat te dichtbij komt, er voor altijd in verdwijnt, zelfs licht. Astronomen zagen daarop sterke, spiraalvormige magnetische velden, wat eerder ook al werd waargenomen bij een ander veelbestudeerd zwart gat M87*. Mogelijk is dit dus ‘typisch’ voor zwarte...

“Dood is dus niet alleen dat einde van ieder van ons individueel, maar het is het principe van het sterven – het principe van het verenigen eigenlijk. Dood is eigenlijk weer verenigen, is eigenlijk weer thuiskomen.” Maarten Houtman, De val uit het lichtend weefsel , Sterrelaan 25 januari '92 Nu Hanna weer met Maarten in het lichtend weefsel verenigd is, drong plotseling tot me door dat ik nu zelf de laatste voorpost ben aan de rand van de onmetelijkheid. En dat ik daar nu ook van dien te getuigen: ik ben nu zélf die schakel – hoewel ik het altijd al geweest moet zijn, maar die rol toch maar liever aan anderen overliet... Ik besef wel dat het nogal wat pregnante woorden op een rijtje zijn: ‘schakel’, ‘voorpost’, ‘verantwoordelijkheid’ – maar toch, hoe zou je die verantwoordelijkheid niet kunnen nemen... Afgemeerd aan de Binnenkant Woonboot ‘Hobbitstee’, Binnenkant t/0 39 in Amsterdam, 1990 [klik op de afbeeldingen om ze te vergroten] Afgelopen nacht, vier ho...

Voor Ayn. Bericht uit de NRC van 4 april 2024: Parafernalia van beroemde popartiesten zijn het nieuwe goud. Ook kunst voor legendarische albumhoezen brengt miljoenen op. Over het bovenstaande schilderijtje van Emile Théodore Frandsen de Schomberg,  La jeune fille au bouquet  (circa 1950-55), zou een boek te schrijven zijn... Eric Clapton en zijn band Derek and the Dominos logeerden in augustus 1970 in een Zuid-Franse boerderij van de kunstenaar, vlak bij een popfestival waar ze zouden optreden. Dat festival ging niet door toen 30.000 mensen zonder te betalen het festivalterrein bestormden. De muzikanten verveelden zich stierlijk. Toen de zoon van de kunstenaar hen opzocht stonden ze elkaar in een kippenhok met eieren te bekogelen. Op uitnodiging bezochten ze het atelier van Frandsen. Op een ezel stond daar het vrouwenportret. Toen Clapton vertelde dat het leek op de vrouw op wie hij heimelijk verliefd was: de echtgenoot van zijn goede vriend Harrison, Pattie ...

Toverhoorn met vijf voorouder figuren op een singa. Collectie Tropenmuseum Rituele hoorn voor het bewaren van een magische substantie, pupuk. Attribuut van een priester ( datu ). De stop is in de vorm van een singa met vijf figuren. Op de hoorn zijn drie slangen uitgesneden. Bovenop is een hagedis afgebeeld, die staat voor Boraspati, een vruchtbaarheidsgod. Dankzij de goedheid en onvermoeibaarheid van mijn oude vriendin Emilie die me bij de arm nam, ben ik de laatste maanden driemaal naar een museum geweest. Voor mij een wereldrecord – waar natuurlijk ook het Wereldmuseum bij hoort. Maar het begon allemaal in het Allard Pierson museum, bij die fantastische tentoonstelling van de mummieportretten , die ons niet alleen heel indringend met onze sterfelijkheid confronteert, maar ook nog eens verbindt met drie oeroude culturen die aan ons voorafgingen: de Egyptische , de Griekse en de Romeinse cultuur. Daarna liepen we in de Nieuwe kerk onze eigen koloniale tijd binnen – in een ...

2011 was het jaar dat mijn wereld kantelde. Ik maakte een rondreis door China, vanaf Beijing met een wijde boog langs de grenzen van Tibet en Vietnam, eindigend in Hong Kong. Ik was toen 67 en net gepensioneerd. En het was het jaar dat Maarten Houtman overleed, hij had nog tegen me gezegd: “Moet je doen, joh, die reis, straks kan het niet meer…” Hij reisde met me mee. 4ALL THE TEA IN CHINA Deel VIII. YANGSHUO [Klik rechtsboven op de afbeelding voor vergroting] 在離延朔附近的黎河上用竹筏進行遊戲航行 Tempeltje voor de God van de Vissers langs de rivier de Li (fotomontage) Uitzicht vanuit het tempeltje voor de God van de Vissers Spelevaren met een bamboe vlot op de Li, nabij Yanshuo 漓江遊船，陽朔 漓江沿岸的漁神廟（蒙太奇照片 Boot van een aalscholvervisser De aalscholvers Rivierlandschap bij avond De aalscholvervissers gaan op jacht. Afbeelding geheel boven: Hanna Mobach, De visser, 1983. Penseeltekening; omslag ‘ Zen; notities onderweg ’ van Maarten Houtman.