ShakingLife

Hanna Mobach, Het oerlandschap, 1997 [1] Houtskool op papier, 21x16cm “Ton Boon vroeg mij gister toen ik aankwam en toen hij matjes aan het neerleggen was, of ik een plannetje had voor zo’n vijfdaagse, wat ik zou willen aansnijden. En ik zei: ‘Nee, dat heb ik niet.’ Wat ik ga zeggen is voor mij een even groot avontuur als voor jullie. Ik was wel van plan – dat hebben jullie gisteravond gemerkt – om het meer in de richting van het oefenen te doen.” Hoe kun je ontdekken , Eefde, Vijfdaagse december 1985, woensdag . Maarten Houtman had ‘de gave van het woord’, zoals dat in het gereformeerde milieu waarin ik opgroeide heette. Door omstandigheden kwamen bij ons thuis regelmatig dominee's over vloer – wier kwaliteiten breed werden uitgemeten, al of niet in hun aanwezigheid. Het werd me duidelijk dat ze allen hun preek goed voorbereidden, de meeste maakten aantekeningen, een enkeling leerde hem uit z'n hoofd – ‘die heeft een geheugen als een ijzeren pot,’ zeiden mijn oud...

Vannacht op mijn meditatiebankje, zat ik zure appels van mijn gedachten te plukken, dat onze wereld wel ten onder zou gaan, met ‘oorlogen en geruchten van oorlogen’, zoals de goddelijke Openbaringen zeggen – toen ik buiten plots een luide knal hoorde. [1] Ik stond op en trok mijn pantoffels aan, ging het balkon op en keek om me heen, maar ik zag nergens verzengende vuren – tot ik boven, vlakbij de rand van de flat de maan daar als een vuurbal zag staan... Zal de maan van deze planeet eraan gaan, was de angstige gedachte die bovenkwam de profetie zegt: ‘de maan werd als bloed’ – in termen van ons platvloerse denken: gaan wij nu met z'n allen naar de maan... En vroeg me af: is onze wereld inmiddels zó'n onvolmaakt maaksel, dat de mensheid de ballen niet meer in de lucht kan houden en ons hele aardse huis op instorten staat – zelfs ‘rekenkracht’ schiet tekort als panacee. Toen ik tenslotte weer op m'n bankje zat, kwam dat bijbelse adagium in me boven: ‘Stof zijt gij, en...

To dissolve the past is the far away beginning of meditation. If you begin to dissolve the past there is no ending to the past. The fire that burns away the past, the structure of time, is the act of seeing. Seeing is complete attention. Delhi January 27th, 1962 Uit: Krisnamurti’s notebook, 2003 Samen met Aloys en Klaaske, heb ik een paar maanden gewerkt aan een (online-)heruitgave van de autobiografische roman van Maarten Houtman, eerder verschenen onder de naam 'De andere oever' – nu ' De breuk ' geheten. Al lezend word je daar een magische wereld binnengetrokken, in een tijd dat 'spiritualiteit' haast nog een natuurgegeven was. Net toen we ermee klaar waren, kwam ik een sessie-toespraak van Maarten tegen, waarin hij, tegen de achtergrond van dat vooroorlogse Nederlands-Indië, een kortsluiting maakt met onze wereld van nu, die mij de schellen van de ogen deed vallen ... in wat voor een ongelofelijk geprefabriceerde, bedachte, onnatuurlijke wereld wij hier l...