Je onbewuste toelaten ...
'Hoe kom je toch bij datgene waarvan je weet dat het er is, maar waar je toch met je verstand niet bij kunt,' zo vroegen we ons gisteravond in de huiskamergroep een beetje wanhopig af. Diana citeerde tijdens het gesprek de laatste versregel van 'Eb' van Vasalis: Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd? Thuisgekomen trof ik onderstaande tekst van Maarten Houtman aan - je moet maar geluk hebben - die het probleem nog eens heel helder stelt: "Het onbewuste toelaten, wat al zoveel duizenden jaren met je meegereisd is, maar dat je telkens weer vergeet." En natuurlijk hielp ook 'Laughing drums', de vrolijke muziek van Osho's Dynamische Meditatie, nog een handje ... Je onbewuste toelaten ... Zoals we hier zijn hebben we ons natuurlijk vaak afgevraagd hoe het komt dat we, ondanks alle inspanning, verdeeld blijven in het leven; hoe telkens weer iets ons zo in beslag neemt dat we niet bij onszelf kunnen blijven; hoe we ongemerkt onze basis verlaten, meege...