Anouar Brahem - The Astounding Eyes Of Rita - Live at Bucharest

Op dit legendarische album van Anouar Brahem is geen stukje tekst te vinden - behalve in het cd-boekje, daarin staat als enige het titelgedicht van Mahmoud Darwish [1]:
Rita and the Rifle Between Rita and my eyes There is a rifle And whoever knows Rita Kneels and plays To the divinity in those honey-colored eyes And I kissed Rita When she was young And I remember how she approached And how my arm covered the loveliest of braids And I remember Rita The way a sparrow remembers its stream Ah, Rita Between us there are a million sparrows and images And many a rendezvous Fired at by a rifle Rita's name was a feast in my mouth Rita's body was a wedding in my blood And I was lost in Rita for two yearsvAnd for two years she slept on my arm And we made promises Over the most beautiful of cups And we burned in the wine of our lips And we were born again Ah, Rita! What before this rifle could have turned my eyes from yours Except a nap or two or honey-colored clouds? Once upon a time Oh, the silence of dusk In the morning my moon migrated to a far place Towards those honey-colored eyes And the city swept away all the singers And Rita Between Rita and my eyes – A rifle
In: Anouar Brahem   The Astounding Eyes Of Rita   (cd-boekje)
Als toegift een fantastisch optreden van Brahems' landgenoot Dhafer Youssef, waar niet alleen deze excelleert. Luister ook naar het fabelachtige spel van klarinettist Husnu Senlendirici, en zie hoe verliefd Youssef op het eind naar hem kijkt... [1] Mahmoud Darwish of Mahmoed Darwiesj (Arabisch: محمود درويش) (Al-Birwa, Palestina, 13 maart 1941 - Houston (Texas), 9 augustus 2008) was een Palestijns dichter en schrijver die talrijke onderscheidingen kreeg voor zijn literair oeuvre. In zijn werk werd Palestina een metafoor voor het verlies van zijn land, de geboorte en de heropstanding, de pijn van de verdrijving en de Palestijnse diaspora. Dichter Naomi Shihab Nye schreef over het werk van Darwish: "Darwish is de levensadem van het Palestijnse volk, de welsprekende getuige van ballingschap en ontvreemding..." [1]. In 2004 ontving Darwish de Grote Prins Claus Prijs voor zijn oeuvre. Zijn werk werd in meer dan twintig talen vertaald.

Populaire posts van deze blog

Texelhopper (2)

Afbeelding
"Ga jij maar weer aan je blog werken, je hebt nu toch even niks aan mij," zei Klaaske vanochtend, de slaap uit haar ogen wrijvend. Maar toen ik hier weer achter het scherm zat, vroeg ik me af: "Maar wat hebben lezers aan mijn blog?" De Eierlandse Duinen bij zonsondergang [klik om te vergroten] Vanochtend vroeg stond ik weer op 'mijn' uitzichtsduin, twee minuten lopen van ons huisje op 'Landal Sluftervallei'. In het oosten tekende zich de dag af met een rossige vlek aan de einder. Over de duinen, richting zee, flakkerden tweemaal per tien seconden de lichtbundels van vuurtoren Eierland, op de Noordkaap van Texel. Beneden lag het vakantiepark, met lichtsnoeren langs de gevels van de Centrum gebouwen. Boven mij prijkten nog sterren aan de nu bleker wordende ochtendhemel. Het was m'n laatste klim naar het duin, morgen reizen we weer af, richting Amsterdam. Wij zijn al duizenden jaren gewend de aarde te exploiteren - en nu moeten wij, binnen een limie...
Meer lezen

Vijlens dagboek (slot)

Afbeelding
De Limburgse heuvels deden me de zee even vergeten Heimwee Mist trekt over land, contouren vervagen nog even en ik mag weer naar zee om het onverschillige land te vergeten door generaties doorploegd en bezeten De heuvels deden de zee even vergeten, ik shake hier offshore, weg van de kust ver weg van het geluid van de branding alleen onder de sterren, moederziel alleen Het tweede deel van het Desert Blues Project uit Mali, met het Toeareg vrouwen-ensemble Tartit uit Timboektoe.
Meer lezen